Czy dodatek solidarnościowy przysługuje osobie, której wypowiedziano umowę o pracę, a pracodawca wskazał w świadectwie błędną podstawę rozwiązania umowy, np. za porozumieniem stron? 

TAK, o ile wnioskodawca jest osobą, która:

Po pierwsze, w 2020 r. podlegała ubezpieczeniom społecznym z tytułu stosunku pracy przez łączny okres co najmniej 60 dni;

Po drugie, nie podlega ubezpieczeniom społecznym lub obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego, o ile nie jest bezrobotnym albo osobą, którą zgłoszono do tego ubezpieczenia jako członek rodziny;

Po trzecie, po 15 marca 2020 r. utraciła pracę na skutek rozwiązania umowy o pracę za wypowiedzeniem albo której umowa o pracę po dniu 15 marca 2020 r. uległa rozwiązaniu z upływem czasu, na który była zawarta.

Spełnienie powyższych warunków wnioskodawca oświadcza pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń („Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”).

Sprostowanie świadectwa pracy

W przypadku, gdy świadectwo pracy nie zawiera art. 30 § 1 pkt 2 KP (rozwiązanie umowy o pracę za wypowiedzeniem pracodawcy), a np. art. 30 § 1 pkt 1 KP (rozwiązanie umowy o pracę na mocy porozumienia stron), to należy sprostować świadectwo pracy nawet, jeżeli jest to po 14-dniowym terminie od jego otrzymania. Wniosek należy złożyć do pracodawcy, który w przypadku oczywistej pomyłki powinien sprostować świadectwo lub wydać nowe.

Błędne świadectwo pracy nie zamyka jednak prawa do dodatku solidarnościowego, którego przyznanie warunkuje fakt wypowiedzenia umowy o pracę. Jeżeli pracownik dysponuje np. oświadczeniem o wypowiedzeniu pracy datowanym po 15 marca 2020 r. to może w oparciu o jego treść dokumentować w ZUS podstawę rozwiązania umowy oświadczając pod rygorem odpowiedzialności karnej fakt spełnienia ww. warunków.

Odmowa prawa do dodatku solidarnościowego

ZUS może odmówić prawa do dodatku, co następuje w drodze decyzji ZUS, którą wnioskodawca ma prawo zaskarżyć odwołaniem do sądu w terminie i na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2019 r. poz. 1460, z późn. zm.) dla postępowań w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych.

Art.  4779.[Odwołanie od decyzji organów rentowych]1. Odwołania od decyzji organów rentowych (…) wnosi się na piśmie do organu (…),który wydał decyzję (…), lub do protokołu sporządzonego przez ten organ (…), w terminie (1) miesiąca od dnia doręczenia decyzji lub orzeczenia.

W odwołaniu do właściwego dla naszego miejsca zamieszkania sądu okręgowego należy przedstawić dowody świadczące o jednostronnym wypowiedzeniu umowy i np. dowody na fakt próby sprostowania świadectwa pracy. Odwołanie wnosi się za pośrednictwem ZUS.

 

 

Dodatek solidarnościowy a błędne świadectwo pracy

dr Piotr Łebek
dr Piotr Łebek

Redaktor naczelny, doktor nauk prawnych, radca prawny (OP-1109), partner w Kancelarii Radców Prawnych Hryniów Łebek i Partnerzy, członek Panelu II instancji przy Polskiej Agencji Antydopingowej, wiceprzewodniczący Sądu Polubownego ds. piłki ręcznej przy Związku Piłki Ręcznej w Polsce, Komisarz PGNiG Superligi w piłce ręcznej mężczyzn, wieloletni wykładowca Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Opolskiego oraz uczestnik prac legislacyjnych związanych z rozwojem prawa sportowego w Polsce (m.in. ustawa o sporcie, ustawa o bezpieczeństwie imprez masowych). Współautor kilkunastu publikacji z zakresu prawa prywatnego i publicznego, w tym m.in. pierwszego na rynku kompleksowego opracowania problematyki związanej z powstawaniem i funkcjonowaniem spółek komunalnych (2014) oraz monografii poświęconej finansowaniu sportu przez JST (2013), jak również autor pracy doktorskiej pt. „Charakter prawny i organizacja ligi zawodowej

Kategorie: Prawo cywilne